سوالات متداول آببندی تأسیسات آب، شیرآلات و تصفیه
پروتکلهای بحرانی سیلینگ در صنایع آبرسانی و تأسیسات
کلر و کلرامین موجود در آب لولهکشی، ساختار پلیمری اورینگهای ارزانقیمت (مانند NBR یا EPDM پخت گوگردی) را اکسید میکنند. این واکنش باعث ذوب شدن لاستیک، نشت میکروسکوپی و ورود ذرات سیاه سمی به آب مصرفی میشود؛ رویدادی که به معنای نابودی اعتبار برند تولیدکننده شیرآلات است.
راهحل قطعی، استفاده از EPDM پخت پراکسید (Peroxide-Cured) با استاندارد NSF/ANSI 61 است که مقاومت مطلق در برابر اکسیداسیون کلر دارد.
مطلقاً خیر. NBR در آب داغ بالای ۹۰°C به سرعت خشک و شکننده میشود. ترکخوردگی اورینگ در موتورخانه یا پکیج دیواری، منجر به افت فشار سیستم و خسارت چند ده میلیون تومانی آبگرفتگی خواهد شد.
سیالات انتقال حرارت پایه آب نیازمند اورینگهای سیلیکونی (VMQ) یا EPDM تخصصی هستند که تا دمای ۱۵۰°C و در برابر رسوب سختی آب (Scaling) پایداری ابعادی خود را حفظ کنند.
پدیده ضربه قوچ (Water Hammer) در خطوط انتقال آب، فشارهای لحظهای بالای ۴۰ بار ایجاد میکند. اورینگهای نرم (۷۰ شور) در کسری از ثانیه به داخل شیار (Clearance) کشیده شده و قطعهقطعه میشوند. نتیجه: از دست رفتن کامل آببندی شیر و توقف خط انتقال.
مهار این فشار نیازمند طراحی دقیق تلرانس ماشینکاری و استفاده از اورینگهایی با سختی ۹۰ Shore A یا بهکارگیری رینگهای پشتیبان (Back-up Rings) از جنس PTFE است.
نصب اورینگهای صنعتیِ حاوی نرمکنندههای پایه نفتی در خطوط آب شرب، باعث نشت مواد سرطانزا (Leaching) به داخل آب میشود. این خطای مهندسی منجر به رد شدن پروژه در بازرسیهای بهداشت و ابطال مجوز پیمانکار میگردد.
اورینگهای گرید آب باید دارای تاییدیههای بینالمللی WRAS (انگلستان) یا NSF 61 باشند تا عدم تغییر طعم، رنگ و سلامت آب تضمین شود.
آب نمک غلیظ (Brine) در پمپهای RO باعث کریستالیزه شدن نمک روی سطح اورینگ میشود. این کریستالها مانند سمباده عمل کرده و در فشار بالای ۶۰ بار، آببند را پاره میکنند که موجب افت راندمان ۴۰ درصدی ممبرانها میشود.
مقاومت در برابر سایش نمک و فشار بالا، تنها با ترکیبات خاصی از وایتون (FKM) یا پلیاورتان (PU) مقاوم در برابر هیدرولیز به دست میآید.
